Over hoe ik niet mijn nieuwe functie ben

Zo’n acht weken geleden kwamen mijn baas en ik tot de conclusie dat de koek op was. Dat wat ik wilde doen en waar het bedrijf ruimte voor had was teveel uit elkaar gedreven. We gingen uit elkaar, maar bleven vrienden. We koersten al een tijdje naar deze conclusie, maar toen die er ineens was, was het toch wel even schrikken. Meer dan 13 jaar had ik er gewerkt. Veel geleerd. Mooie projecten gedaan. Vrienden gemaakt. Telkens dingen gedaan die niet bestonden voor ik er aan begon. Elke twee jaar wat anders. Overlappend en parallel. Maar zo’n 13 seconden nadat de conclusie uitgesproken was kwam een gevoel van vrijheid en kansen.

Lees verder Over hoe ik niet mijn nieuwe functie ben

Over je angsten

Je ouderwetse rare mensenbrein is continu bezig met het detecteren van gevaar en het zoeken naar genot. Je wil overleven. Daardoor heb je allemaal emoties.
Emoties zijn feedbackmechanismen die ons vertellen of iets waarschijnlijk goed of waarschijnlijk slecht is. Ze helpen je te leren, waarschuwen je en sturen je. Allemaal om te overleven en voort te planten. Want dat willen we. Allemaal.

Ons brein kent geen onderscheid tussen werkelijkheid en fictie. Je brein neemt alles aan als waarheid. Dat is best vervelend als datzelfde brein zich richt op leven en overleven en continu bezig is met het spotten van gevaar. Zeker als dat brein langzamer evolueert dan de wereld om ons heen.
Het meeste gevaar dat we zien is er dan ook niet. In zoverre, het is niet levensbedreigend. Het voelt misschien niet helemaal lekker, het is spannend en je gaat er van zweten, maar dat is het dan ook wel.
Er zijn twee universele angsten van de mens. De angst om te falen en de angst om er niet bij te horen. Iedereen heeft hier in meer of mindere mate last van.
Lees verder Over je angsten