Over je hart dat wel klopt, maar je gevoel niet altijd

Deze post is ook te beluisteren via iTunes of SoundCloud. Voor als je liever achterover wil leunen terwijl ik ‘m je voorlees.

De vraag die mij al jaren bezig houdt is ‘waarom doen we toch zo raar?’ Elke dag kijk ik om me heen en ben ik gefascineerd door wat we allemaal doen. En niet doen. Mensen werken elkaar tegen, maken ruzie, benadelen elkaar, maken slechte keuzes, of geen keuzes. We (ik hoor daar natuurlijk ook bij, ik zie het niet alleen om me heen, maar ook in de spiegel) zijn bang, we denken gelijk te hebben, we houden onszelf voor de gek, we zijn voorzichtig, we laten ons sturen door allerlei onbewuste processen, we houden ons vast aan patronen en doen wat we gisteren deden, we vinden onszelf heel bijzonder (anders dan anderen) en veel zieliger dan anderen en denken de toekomst te kunnen voorspellen.
Waarom doen we niet wat ons gelukkig maakt? Waarom doen we niet gewoon wat we willen doen? En wat willen we eigenlijk?

Lees verder Over je hart dat wel klopt, maar je gevoel niet altijd

Over de vraag wat ik heb gestudeerd

“Maar wat heb jij gestudeerd dan?”, vroeg ze na mijn introductie en mijn vlammende betoog over wat ik doe, over mijn boeken en over mijn werk. Alsof je dit op school leert. Dat is nou net het probleem. Vanuit die gedachte richtte de Britse filosoof en schrijver Alain de Botton in 2008 The School of Life op. “Filosofen, kunstenaars, schrijvers en wetenschappers leren ons bewust te worden van thema’s waar je op school geen les in kreeg”, staat op de website te lezen. “Het meeste wat we dagelijks bedenken, is al eens bedacht. En vaak een stuk beter. Bijna drieduizend jaar intellectuele ontwikkeling biedt ons een schat aan heldere ideeën voor het dagelijks leven.” Dat is waar ik al mijn ‘wijsheid’ ook vandaan heb. Veel lezen, kijken, ervaren, praten, experimenteren, trainen, getraind worden, onderzoeken, schrijven, werken… and repeat. Hoe relevant is die vraag wat ik heb gestudeerd en hoe belangrijk zijn de keuzes die je daarna maakt? Graag neem ik je mee in mijn verhaal, omdat ik geloof dat verschillende perspectieven je op andere gedachten kunnen brengen. En je uit ieder verhaal dingen kunt halen die voor jou relevant zijn.  Lees verder Over de vraag wat ik heb gestudeerd

Over mijn moeizame relatie met de waarheid

Deze blog is ook te beluisteren als podcast via iTunes en SoundCloud.
Voor wie liever achterover leunt en alles ingefluisterd krijgt.

“Je moet gewoon je hart volgen!” Ik krijg die zin nooit met goed fatsoen uit mijn mond. Ik ben het er namelijk niet mee eens. Want wat nou als je inderdaad je baan opzegt en je kan het dak boven het hoofd van jou en je gezin niet meer betalen? In het diepe springen is niet handig als je niet blijkt te kunnen zwemmen. Levensgevaarlijk zelfs. Maar op de kant blijven staren naar het heldere water terwijl iedereen de grootste lol heeft in de eindeloze blauwe zee brengt je ook niet verder. Ik pleit wel voor ‘leuke dingen doen’. Maar wat bepaalt ‘leuk’ dan? Komt dat ook uit je hart?

Je hart zit tussen je oren, legde ik begin dit jaar uit.  Het is een van de stemmetjes die je vertellen wat je moet doen. Of juist niet.
Ik stel graag ‘de waarheid’ ter discussie. In een blog had ik het over hoe verschillende versies van de waarheid leiden tot allerlei toestanden in organisaties en hoe leuk ik het vind de verschillende waarheden dichter bij elkaar te brengen.
Ondertussen maak ik in mijn eigen hoofd dezelfde denkfouten als iedereen. Ik vind ook dat ik gelijk heb. Ik zie de wereld op mijn manier. Zoals iedereen zijn eigen versie van de waarheid heeft. Lees verder Over mijn moeizame relatie met de waarheid

Over hoe gedeelde smart vermenigvuldigt

Leusden Jazz

Deze post is ook te beluisteren via iTunes of SoundCloud. Voor als je liever achterover wil leunen terwijl ik ‘m je voorlees.

Zondag was ik in Theater De Tuin in Leusden bij de voorstelling ‘Kleine Louis‘, ter ere van ‘Leusden Jazz’. In deze voorstelling werd door mee te doen, voor te doen, te luisteren en te horen het ontstaan van de jazz, via mars en dixie uitgelegd langs de lijn van het leven van de kleine Louis. Door invloeden van slavernij, beperking, werk op plantages, vrijheid en samenwerking ontstond uiteindelijk de jazz. Het begon bij de blues, de melancholische muziek die door de slaven in Amerika werd bedacht om zich te kunnen uiten, om hun gevoel te delen. Alle misère komt voorbij in de blues. Natuurlijk ongeluk in de liefde, maar ook eenzaamheid en onderdrukking. En dan vooral de dagelijkse gevolgen daarvan. Het idee dat gedeelde smart halve smart is lijkt eraan ten grondslag te liggen. Maar is het niet net als met geluk? Geluk vermenigvuldigt zich door het te delen. Lees verder Over hoe gedeelde smart vermenigvuldigt

Geluk creëer je zelf

Deze maand werk ik twaalf jaar bij Ordina. Ik ben wat ik zelf een ‘Ordinasaurus’ zou noemen.

Ik weet nog goed dat ik met nog geen twee jaar werkervaring op de klok het idee had onvoldoende uit de verf te komen bij mijn vorige werkgever. Er moest meer zijn. Het moest beter kunnen. Toen ik terug kwam van het kijken van de wedstrijd Nederland – Zweden (EK 2004 in Portugal, Nederland wint na strafschoppen) deed ik online een rondje vacatures en voordat ik het wist had ik gesolliciteerd bij Ordina. Het zal aan de euforie van de winst van Nederland hebben gelegen, twee weken later was ik aangenomen. En zo startte ik aan een avontuur dat nu dus twaalf jaar duurt. Lees verder Geluk creëer je zelf