Over de rol van motivatie in Agile transformaties

Termen als ‘agile’ en ‘scrum’ worden zo langzamerhand gemeengoed op de werkvloer. Steeds meer bedrijven schakelen deels of in zijn geheel over van een traditionele lijnorganisatie naar zelforganiserende, zelfsturende, en/of multidisciplinaire teams, squads of het Spotify-model. Belangrijke bewegingen om wendbaar te kunnen zijn en continu te innoveren. Bovendien is er meer ruimte voor eigen initiatief, voor afwisseling en om je eigen werk leuker te maken.

Er wordt veel gesproken over ‘High Performance Teams’. Volgens Wikipedia een bijna bejaard begrip stammend uit de jaren vijftig van de vorige eeuw. Door de opkomst van het werken in teams wint de term weer aan populariteit.
Ik ben me er in gaan verdiepen omdat ik in alle verhalen over agile en ‘HPT’s’ de persoonlijke ontwikkeling en motivatie mis.

Lees verder Over de rol van motivatie in Agile transformaties

Over het belang van creativiteit in organisaties

Waren wij maar geen rare dieren. Was het maar zo dat wij gewoon de juiste besluiten zouden nemen. Dat we samen zouden werken. Dat we een zelfhulpboek zouden lezen en dan ook werkelijk geholpen waren. En dingen anders zouden gaan doen.
Alle kennis over geluk, succes en gezondheid ligt op straat. Of is tenminste bereikbaar via dat ding in je hand. Waren wij geen rare dieren, zouden we dus gelukkig, succesvol en gezond zijn. Maar dat is niet zo.

Net als over teams, samenwerken, ondernemen en creativiteit. Wat zouden ondernemingen toch floreren als mensen geen rare dieren zouden zijn.

Vanmorgen dronk ik koffie met Bob Muntjewerff, co-founder van de Creativity Club en eigenaar van Buro de klant. We raakten aan de praat tijdens een workshop die ik vorige week gaf. We spraken over organisaties, over gedrag, over creativiteit en over agile.
Over de rol van drijfveren, motivatie en werkgeluk bij organisatieverandering. Over het stimuleren van creativiteit om het maximale uit mensen te halen.

Lees verder Over het belang van creativiteit in organisaties

Over mijn interview voor de Week van het Werkgeluk

Fennande van der Meulen, initiatiefnemer van de Week van het Werkgeluk, interviewde mij over mijn Lightning Talk, de workshop die ik ga geven en over Werkgeluk in het algemeen.

Frank Oeben klimt op de zeepkist tijdens Unconference

Frank Oeben, auteur van de boeken ‘En nu jij!’ en ‘En nu echt’ doet mee met de Week van het Werkgeluk! Niet alleen organiseren hij en zijn collega’s een workshop over het belang van Werkgeluk bij organisatieverandering, Frank geeft op het Openingsevent in Amsterdam op maandag 23 september een Lightning Talk. Vanaf de zeepkist geeft hij ons in 10 minuten’ Vier plus één tips voor duurzame gedragsverandering om te doen wat jij wil’. We vroegen hem er meer over.

FRANK, VERTEL EENS, WAT HEB JIJ ZELF MET HET ONDERWERP WERKGELUK?

Een kleine tien jaar geleden ben ik een blog begonnen. Ik ben mijn verwonderingen van me af gaan schrijven. Langzaam maar zeker ontdekte ik dat ik steeds meer schreef over werk, carrière, organisatieverandering en de relatie daartussen. En over de vraag waarom mensen zo raar doen. Eigenlijk vroeg ik me vooral af waarom ik zo raar doe. Daar ontstond in 2016 het boek ‘En nu jij!’ uit. Toe had ik de smaak te pakken en ben ik ‘En nu echt!’ gaan schrijven, dat in 2018 uit kwam. En nu is werkgeluk van een hobby mijn werk geworden. Drijfveren, motivatie gedrag en samenwerking is waar ik mij dagelijks mee bezig houd in organisaties.

Lees verder Over mijn interview voor de Week van het Werkgeluk

Over gericht investeren in betekenis en zingeving

Mijn nieuwe collega Puck Otten schreef voor haar master International Economics en Business een master thesis getiteld ‘What Makes Work Meaningful? Evidence from Europe’. Haar onderzoek en conclusies blijken zo vernieuwend dat een bewerking van haar thesis wetenschappelijk gepubliceerd zal gaan worden. Omdat alleen de titel mij al razend benieuwd maakte naar haar werk, interviewde ik haar hier over.

Lees verder Over gericht investeren in betekenis en zingeving

Over mooie inzichten van onze Agile ronde tafel bij PostNL

Op vrijdag 5 juli was de Agile Floor op het hoofdkantoor van PostNL in Den Haag het toneel van onze Agile Ronde tafel. Twintig enthousiaste agilisten van uiteenlopende organisaties uit ons netwerk werden geïnspireerd, legden nieuwe contacten en deelden kennis. De groep bestond uit CIO’s, portfoliomanagers en transformatieleads. Samen met ons team Agile consultants beleefden wij een mooie ochtend.

Even voorstellen

Na de koffie en het ontbijt heetten Marcel Poel (Strategisch Portfoliomanagement PostNL) en Yara Beerling (Directeur WIN) ons welkom bij PostNL. Henry Suiker (Agile Consultant bij WIN) vervolgde en presenteerde het Agile team van WIN.

De keynote en inhoudelijke aftrap van de ochtend werd verzorgd door Paul Takken, Agile transformatie coach en als Associate Partner verbonden aan WIN.

Lees verder Over mooie inzichten van onze Agile ronde tafel bij PostNL

Over hoe je ze mee krijgt in een verandering

“Verandering is de nieuwe constante.” Ja, dat weten we nou wel. En we moeten wendbaar zijn, dienstbaar en een ‘echte bijdrage’ leveren. Waarde. Een ‘experience’ zelfs! Zeker. HR maakt de transformatie door van ondersteunende stafafdeling naar ‘business partner’. Van processen, formulieren en administratie naar coach, steun en sparringpartner van het management. Te midden van allerlei bewegingen naar zelfsturing, in de war on talent en moet HR zichzelf heruitvinden en een andere positie innemen. Dit vraagt veel van zowel de betrokken HR-medewerkers als van de rest van het personeel.

Vorige week gaf ik een workshop op ons WIN Festival in Lage Vuursche. In het programmaboekje had ik de volgende tekst laten opnemen: ‘Hoe krijg je ze mee? Mensen willen wel veranderen, maar willen niet veranderd worden. Met de komst van zelforganiserende of zelfs zelfsturende teams wordt het steeds lastiger de juiste kant op te veranderen. Wat is de sleutel om mensen in beweging te krijgen?’

Lees verder Over hoe je ze mee krijgt in een verandering

Over waarom ik niet geloof in verandermanagement

“Ik verwachtte dat het veel meer ging over verandermanagement dan over mijn eigen doelen.”, was de feedback die ik kreeg na een workshop. In de aankondiging was beloofd dat ik antwoord zou geven op de vraag wat mensen tegenhoudt om de juiste stappen te zetten. En hoe het dan wel kan. Wat maakt dat we doen wat we doen? “In deze workshop kom je er achter hoe gedrag werkt en hoe je dit kunt beïnvloeden.”, had ik laten noteren. Maar was dat dan wat we hadden gedaan? Had ik dat dan voldoende overgebracht?

Lees verder Over waarom ik niet geloof in verandermanagement

Over grip op de verandering

Sinds maandag werk ik bij WIN. Een bedrijf dat ik al ken vanaf de oprichting 12 jaar geleden. Na al die jaren flirten zijn we nu officieel een stelletje. Voor sommigen verrassend, voor mij heel logisch.

Net geen anderhalf jaar geleden schreef ik over hoe ik niet mijn nieuwe functie ben. De inleiding zou ik nu letterlijk kunnen herhalen. De conclusie ook. Want de reis is vergelijkbaar. En toch heel anders. Daarom een nieuw verhaal.

Lees verder Over grip op de verandering

Over mijn haat-liefdeverhouding met Agile

“Ik geloof niet in Agile”, zei ik. “Maar de hele wereld is agile, waar geloof je dan in? Waterval? PRINCE2? Dat zijn uitgestorven methodes!”, reageerde hij verontwaardigd.

En hij had helemaal gelijk. Met zijn verontwaardiging, maar ook met zijn punt. De hele wereld is agile. En zo niet, dan moet dat gauw gebeuren. Want organisaties die niet in beweging gaan komen doen straks niet meer mee. Mensen die niet meebewegen doen straks ook niet meer mee.

Die beweging is al best een tijd gaande en heeft al flink wat slachtoffers gekost.

Lees verder Over mijn haat-liefdeverhouding met Agile

Over het belang van geluk op de werkvloer

Een paar weken terug gaf ik een workshop waarin ik het verhaal van de olietanker en de ijsberg vertelde. Tegenwoordig mijn standaardmetafoor en inleiding voor hoe mensen in organisaties werken. “Dus is het belangrijk om aandacht te besteden aan het thema ‘gelukkig werken'”, sloot ik af.

“Maar hoezo dan?”, vroeg een van de deelnemers.

Best een goeie vraag. Want, zo stelde zij, “werknemers die het allemaal maar naar hun zin hebben en worden gepamperd, die nemen geen initiatief, die gaan niet weg, die blijven maar in het warme bad zitten”.

Dat is wel een beetje zo ja. Ik ben er helemaal geen voorstander van om het iedereen maar naar de zin te maken, zodat ze zo lang mogelijk blijven zitten. Sterker nog, ik ben een groot voorstander van mobiliteit. Ik vind ook dat vaste contracten kunnen werken als een dwangbuis. Mensen moeten juist gestimuleerd worden te blijven leren. Hun hele leven lang.

Lees verder Over het belang van geluk op de werkvloer