Over wat ons gelukkig maakt

Onderweg naar mijn nieuwe boek deel ik graag mijn inzichten. Soms als losse blog, soms een paragraaf die ik heb geschreven. Hieronder een stuk dat in de inleiding terug zal komen. Hierin ga ik in op de vraag wat ons gelukkig maakt. Laat je me weten wat je er van vindt?

In ‘En nu jij!’ leg ik uit dat het hebben van doelen belangrijk is en zelfs een voorwaarde voor gelukkig leven. We hebben het nodig een beetje te dromen over de plek waar het leven nóg beter zal zijn, de fase waarin we ons nóg gelukkiger zullen voelen. De lokroep van dit beeld houdt ons nieuwsgierig en levenslustig. Die nieuwsgierigheid en onze verwachtingen over het leven stráks kunnen ons huidige leven verrijken. Wie verwacht dat de manier waarop hij werkt, de invulling van zijn vrije tijd of relatie, straks leuker zal zijn, máákt ook meer van zijn baan, liefdesleven en hobby’s, blijkt uit onderzoek. Mensen met plannen hebben meer plezier, intensere contacten en zijn gemotiveerder.
Het bereiken van doelen is ook belangrijk, zodat je successen kunt vieren en het idee hebt dat je vooruit komt. Ook leg ik uit dat het niet gaat om de ‘pursuit of happiness’, een streven naar geluk ooit, maar dat het gaat om gelukkig zijn in het heden.

Gelukkig zijn is niet af te dwingen, maar wel te stimuleren. ‘En nu jij!’ is een soort handboek om zoveel mogelijk geluk uit je werk te halen. De basis daarin is mijn geluksmodel.
Lees verder Over wat ons gelukkig maakt

Over hoe cool het is om te zeggen dat je niet druk bent

“Jij bent ook altijd druk, hè?”, hoor ik vrij vaak. Maar stiekem is dat helemaal niet zo. Ja, ik ben verantwoordelijk voor een van onze grootste klanten, ik geef trainingen, ik zit in wat projectgroepen, bemoei me graag met alles waar ik denk een steentje te kunnen bijdragen om het bedrijf beter te maken, ik schrijf blogs. En dan heb ik ook nog een gezin, twee kinderen, een hond. O ja, en natuurlijk mijn eigen bedrijf!
Maar nee, ik ben niet heel vaak druk. “Druk zijn is een keuze”, antwoord ik vaak.
Ik maak dingen graag simpel. En ik leg de verantwoordelijkheid graag bij jezelf. Mijzelf in dit geval. En sinds ik Tony Crabbe in maart zag bij RTL Late Night, zeg ik: “Druk zijn is voor sukkels”.
Maar kan je dan zomaar zeggen dat je niet druk bent? Hoe cool ben je dan?
Lees verder Over hoe cool het is om te zeggen dat je niet druk bent

Over waarom iedereen mijn training moet volgen

Gisteren werd ik geïnterviewd door een collega. Hij doet een Master Bedrijfskunde naast zijn werk en is aan het afstuderen op de vraag in hoeverre de structuur van organisaties wendbaarheid en innovatie stimuleert of juist beperkt. We raakten in gesprek over onze werkgever, onze klanten, organisaties in het algemeen. Al gauw stelde ik dat een organisatiestructuur, de ‘hark’, nooit bepalend kan zijn voor de wendbaarheid (of ‘agility’) van een organisatie. De motivatie van de mensen bepaalt de wendbaarheid. Die motivatie kan wel meer of minder gestimuleerd worden door een (management-)cultuur. In een organisatie waar buiten de lijntjes kleuren direct en hard afgestraft wordt, zal er minder outside the box gedacht worden.

We hadden de basisaanname voor de onderzoeksvraag zonder overleg overgeslagen. Dat organisaties wendbaar en innovatief moeten zijn om bij te blijven, dat weet iedereen inmiddels. Dat een organisatie een bepaalde vorm van ‘relevantie’ moet brengen voor haar (potentiële) consumenten ook. Met de op haar einde lopende crisis is de ‘war on talent’ ook ineens weer een topic waardoor een organisatie ook relevant voor sollicitanten moet zijn.
Maar als niet de structuur van een organisatie maar de motivatie van haar werknemers de wendbaarheid bepaalt, hoe zorg je er dan voor dat je wendbaar bent of wordt?

Lees verder Over waarom iedereen mijn training moet volgen

Over een stapje in het ondiepe

Een paar weken geleden kreeg ik een bal uit onverwachte hoek gekaatst. In onze training ‘En nu ik’ gaan we op zoek naar wat mensen drijft, wat hun doelen zijn en wat ze tegenhoudt om daar dichterbij in de buurt te komen. De training is erg praktisch en persoonlijk. Na een van de oefeningen, waarin we de vraag beantwoorden wat je zou doen als geld geen beperkende factor zou zijn, stelde één van de deelnemers mij de vraag wat ik zou doen in dat geval. Tot mijn eigen verbazing gaf ik direct in twee prachtige volzinnen antwoord. Een antwoord dat ik zelf nog niet bedacht had, maar ik dus in mijn onderbewuste al eens geformuleerd had. Helaas heb ik de zinnen niet onthouden. Ik was er nogal van onder de indruk. Het kwam erop neer dat ik dan veel meer tijd zou besteden aan de onderwerpen waar we op dat moment mee bezig waren: succes en geluk en waarom we het ons zo moeilijk maken om in de weg daarnaartoe stappen te zetten.
Natuurlijk stelde de slimme, vers getrainde deelnemer mij de vervolgvraag: waarom ga je dat niet doen dan? Ik wist me redelijk te redden dat ik goed op weg was, ik toch echt daar die training stond te geven, maar eigenlijk waren het slappe excuses.
Mijn onderbewuste had gesproken.
Lees verder Over een stapje in het ondiepe

Over stress, rust, ontwikkeling en heel veel boeken en blogs

Het is alweer anderhalf jaar geleden dat ik mij intellectueel liet verwennen in San Francisco op Dreamforce, de jaarlijkse ‘feestweek’ van Salesforce. Op dit fantastische seminar in deze fantastische stad draaide het niet alleen maar om software. Ik leerde ook veel over veel minder tastbare dingen. Over leven in het heden, de ‘power of now’, tot aan meditatie aan toe. De keynotes van Arianna Huffington (oprichtster en hoofdredacteur Huffington Post) in gesprek met Eckhart Tolle (schrijver en leraar), maar ook de door Klaus Schwab (oprichter en voorzitter van het World Economic Forum) geïntroduceerde (toen nog) Senator Hillary Clinton brachten me kort na de conferentie al aan het denken, wat ontaardde in een blog over succesvol worden door je eigen rol te spelen in het heden.
De laatste maanden ben ik me verder aan het verdiepen in deze onderwerpen, die aan het andere uiteinde staan van ‘stress’ in het spectrum. Mijn laatste blog was er al een resultaat van, over uit gaan in plaats van altijd aan.
Lees verder Over stress, rust, ontwikkeling en heel veel boeken en blogs

Over uit gaan in plaats van altijd aan

Ik zit op Eerste Paasdag na het Paasontbijt een artikel te lezen van De Correspondent. Ik ben altijd op zoek naar content. Nieuwe inzichten en ideeën. Ik sta ‘altijd aan’ met een onstilbare honger voor informatie. Informatie om te gebruiken in mijn werk, mijn blogs, mijn boek en mijn trainingen.
Als je doet wat je leuk vindt, je van je hobby je werk hebt gemaakt, is enerzijds je werk-privébalans optimaal. Je hebt nooit het gevoel aan het werk te zijn en hebt altijd lol. Anderzijds sluipt het risico van ‘altijd aan’ en dus nooit opladen erin.
Zeker in een wereld waarin we niets meer ‘maken’ maar alleen maar managen, vergaderen, overleggen en problemen oplossen is ons werk nooit ‘af’. De voldoening van een product dat je zelf hebt gemaakt en naar over je schouder kunt kijken als je aan het eind van de dag naar huis loopt is er niet.
En doordat de grens tussen werk en privé zo vaag is, is een tegenslag op het werk ook direct een tegenslag privé. Wordt er niet naar je geluisterd op je werk, besta je niet en ben je als mens niet relevant.

Lees verder Over uit gaan in plaats van altijd aan

Over zijn wie ik altijd al was

Gelukkig is er #oudedoosdinsdag. Iedere dinsdag slinger ik een blog uit mijn archief de social media in. Nieuw materiaal is schaars de laatste tijd. Eén post in december, één in januari. Daarvóór was het zomer.

Ik zit ergens tussen een writer’s block, een inspiratie-explosie en alles al gezegd hebben. https://t.co/48t129irAN #oudedoosdinsdag

— Frank Oeben (@Oeben) 22 december 2015

Nog steeds zit ik middenin de driehoek tussen een writer’s block, een bonk inspiratie en niets nieuws te melden hebben. Nog meer is het dat ik middenin een bord spaghetti lig waarin ik zoveel verbanden zie dat ik geen idee heb waar ik moet beginnen. Verbanden die misschien alles wat ik tot nu toe heb geschreven in een nieuw perspectief plaatsen.
Lees verder Over zijn wie ik altijd al was

Over Herman Finkers, Benedictus, Maslow en de zin van het leven

Vorige week had ik een goed gesprek met een collega over haar missie. Haar bestaansrecht. En over
de vraag waarom we ons zo druk maken over de plek die ons werk in ons leven inneemt. In de ‘zoektocht naar gelukkig werken’ maken we doelstellingen, volgen we cursussen en klagen we heel de dag door over hoe het zou moeten zijn. Tegelijkertijd valt ons op dat mensen makkelijker hun relatie verbreken omdat “hij niet de ware is” dan dat ze hun baan opzeggen.

Ieder antwoord brengt mij een nieuwe vraag. Hoe meer je weet, hoe minder je weet is een aloude Oosterse wijsheid. En hoe verder je komt, hoe groter de vragen worden. Dat is ook de reden van mijn vier maanden durende ‘blogstilte’ afgelopen jaar. Te grote vragen om in één blog op te lossen.

De belangrijkste vraag is die waarom het onderwerp waar ik zo graag over schrijf enerzijds zo populair is en anderzijds zo weinig aandacht krijgt. Gelukkig zijn, jezelf worden, the pursuit of happiness, noem het maar op. Bladen, boeken, blogs, beurzen genoeg. Maar op straat loopt iedereen elkaar voorbij op weg naar een bestemming waar ze niet heen willen.

Het onszelf moeilijk maken, dat is onze natuur. Vorige maand volgde ik een tweedaagse training over persoonlijk leiderschap die me nieuwe antwoorden gaf. Dezelfde training van waaruit ik de opdracht kreeg een boek te kiezen uit de meegebrachte bibliotheek. Ik koos Paulo Coelho’s ‘De Alchemist’, dat mij het antwoord gaf op een belangrijke levensvraag die ik eerder van een collega kreeg, waarop ik een antwoord heb gegeven op een van de laatste dagen van vorig jaar.

In de training leerde ik dat alle waarnemingen en gedachten die bij je binnenkomen, eerst langs een risico-assessment moeten in je amygdala.

Lees verder Over Herman Finkers, Benedictus, Maslow en de zin van het leven

Over mijn missie

Terwijl ik op kantoor achteloos een stukje taart weghapte ter gelegenheid van een verjaardag verraste een collega mij met een vraag waar ik weken mee heb rondgelopen. “Allemaal mooi, die blogs van jou, over geluk en zo,” begon hij, “maar hoe verhoudt de zoektocht naar individueel geluk zich tot een streng christelijke opvoeding?”

Ik ben wekenlang met niets anders bezig. Een zeer interessante vraag. Interessant ook omdat het thema ‘geloof’ mij enerzijds niets doet (ik ben overtuigd atheïst), maar anderzijds zoveel impact heeft op onze hele samenleving dat het niet anders kan dan dat ik daar juist wel nieuwsgierig naar ben.

De vraag doolde door mijn hoofd, met daar tussendoor de vraag in hoeverre ik mij wilde wagen aan een antwoord. Het is een beladen onderwerp. Het risico mensen op de tenen te trappen of onjuiste of onvolledige conclusies te trekken vond ik groot. De nieuwsgierigheid heeft gewonnen.

Lees verder Over mijn missie

Over het bewust geplande succes van John Mayer

Het moet een jaar of twaalf, dertien geleden zijn dat ik John Mayer’s eerste album, ‘Room for Squares‘, kocht. Fantastische plaat door een gast van twee jaar ouder dan ik. Ik was geboeid. Alle volgende albums kocht ik ook. Een paar weken terug heb ik de collectie compleet gemaakt door zijn debuut EP ‘Inside Wants Out‘ aan te schaffen. Mayer heeft deze EP in eigen beheer uitgebracht, als demo. Omdat hij ontdekt had dat hij door zijn muziek te verspreiden, populariteit kon winnen om zo weer verder te komen. Tot die tijd maakte hij intensief gebruik van Napster om opnames online te zetten, juist zodat ze gratis gedownload konden worden. Zodat hij weer kon spelen. Zodat zijn muziek meer mensen bereikte. De EP zorgde ervoor dat hij opviel bij een dochter van Columbia Records, hij kreeg een platendeal en ‘the rest was history’.

Bij het luisteren van ‘Inside Wants Out’ raakte ik geïntrigeerd door de persoon John Mayer. De CD is erg ‘puur’. Veel John en zijn gitaar. Daardoor vielen de teksten mij meer op. Ik ging live versies op YouTube opzoeken en kwam enkele documentaires en interviews tegen. Hieruit bleek dat het succes van Mayer alles behalve toevallig tot stand is gekomen.
Lees verder Over het bewust geplande succes van John Mayer