Over mooie inzichten van onze Agile ronde tafel bij PostNL

Op vrijdag 5 juli was de Agile Floor op het hoofdkantoor van PostNL in Den Haag het toneel van onze Agile Ronde tafel. Twintig enthousiaste agilisten van uiteenlopende organisaties uit ons netwerk werden geïnspireerd, legden nieuwe contacten en deelden kennis. De groep bestond uit CIO’s, portfoliomanagers en transformatieleads. Samen met ons team Agile consultants beleefden wij een mooie ochtend.

Even voorstellen

Na de koffie en het ontbijt heetten Marcel Poel (Strategisch Portfoliomanagement PostNL) en Yara Beerling (Directeur WIN) ons welkom bij PostNL. Henry Suiker (Agile Consultant bij WIN) vervolgde en presenteerde het Agile team van WIN.

De keynote en inhoudelijke aftrap van de ochtend werd verzorgd door Paul Takken, Agile transformatie coach en als Associate Partner verbonden aan WIN.

Lees verder Over mooie inzichten van onze Agile ronde tafel bij PostNL

Over wie zorgt voor grip op de verandering

Op 5 juni hadden wij in onze villa in Doorn de kennissessie ‘Blik op integrale projectbeheersing’, met gastspreker Atef Saad van Compasco Consultancy. Samen met onze eigen Consultant Projectbeheersing Richard Wezelenburg gingen we met elkaar in discussie en in gesprek aan de hand van stellingen, modellen en theorie. Een mooie, interactieve avond.

Integrale projectbeheersing

Drie maanden geleden had ik nog nooit van ‘Integrale Projectbeheersing’ (IPB) en ‘Integraal Projectmanagement’ (IPM) gehoord. Na mijn eerste drie weken bij WIN schreef ik een blog over hoe het team binnen IPM werkt en hoe belangrijk het is dat dit team een high performance team is.

Nu over Integrale Projectbeheersing. Inmiddels wordt mij steeds meer duidelijk wat IPB inhoudt, maar wordt mij vooral duidelijk hoe het overlapt met andere modellen en methodieken. En hoe IPB eigenlijk het PMO is zoals ik dat negen jaar geleden in een propositie vatte.

Lees verder Over wie zorgt voor grip op de verandering

Over hoe makkelijk het voor mij is om in de spotlight te staan (en wat jij daar aan hebt)

Beluister deze blog als podcast (kan ook in je Apple Podcast app)

Meer dan vier jaar geleden vertelde ik je over Barry. De bier tappende, plaatjes draaiende, flessen gooiende (en veelal vangende) barman. Barry was jarenlang mijn vriend. Mijn voorbeeld. Wel een beetje mijn idool. Hij deed hoe ik wilde doen. En hoe meer ik hem bestudeerde, hoe meer ik hem werd. Ik vertelde je over hoe ik knalgroene schoenen kocht. Een beetje om te narren. Om een statement te maken. Om te laten zien dat het kan. Een paar weken eerder had ik je al verteld over hoe ik met mijn niet-zakelijke sneakers en jas meer mezelf ben geworden dan ik ooit was geweest en daardoor grotere stappen zette dan ik daarvoor voor mogelijk had gehouden.

Barry was mijn alter-ego die ik misschien nog steeds wel bij me draag. Het alter-ego waar ik het vorige week misschien ook wel over had toen ik stelde dat ik privé nog veel te leren heb als fierljepper, waar het me professioneel best aardig af gaat meestal.

In mijn huidige werkende leven sta ik niet meer achter de bar, maar evenzogoed in de belangstelling. Bij voorkeur op een podium. In the spotlight. Alle ogen op mij gericht. En ook door te schrijven vestig ik de aandacht op me. Schijnt een universele basisangst te zijn: spreken in het openbaar.
Ik krijg daar veel waardering voor. Dat ik dat durf. Dat ik dat kan. Dat ik boeken schrijf. Maar zoals ik al heel vaak heb aangehaald: ik ben geen held.
Sterker nog, dit is het enige wat ik kan.

Lees verder Over hoe makkelijk het voor mij is om in de spotlight te staan (en wat jij daar aan hebt)

Over fierljeppen in zeven sloten tegelijk

Beluister deze blog als podcast (kan ook in je Apple Podcast App)

Vorige week heb ik verteld over hoe ik de afgelopen maanden aan het herstellen ben van een ongeluk en hoe ik daar mee om ben gegaan.
Ik pak mijn herstel vrij extreem aan. Tegen de max. Ik wil altijd tegen de max. En dan ga je er af en toe overheen. En dan heb ik pijn.
Het ongeluk kwam in een periode waarin ik net in het staartje van mijn scheiding zat, en ik was pas net een maand begonnen bij mijn nieuwe werkgever, na een turbulente zoektocht naar een nieuwe invulling van mijn werkzame bestaan. Toen ik me realiseerde dat ik geen zelfstandig ondernemer wil zijn, gooide ik in een keer het roer om en mocht de wereld het weten. Mooi dat ik me zo kwetsbaar opstelde, kreeg ik te horen. Drie weken later had ik een nieuwe baan.

Ik ben een vrij principieel persoon. En zelfs dat is vooral een principe. Ik leef in constante strijd met de waarheid en zoek naar het gelijk tussen verstand en gevoel. Je moet niet in zeven sloten tegelijk lopen, zo luidt het spreekwoord. Maar stilstand is achteruitgang. Niks doen is geen optie. Op de kant van het eerste slootje blijven turen naar het gras aan de overkant maakt je niet gelukkig. Alleen af en toe een teentje in het water dippen is geen stappen zetten. Ik wil stappen zetten. Ik wil verder. Ik wil meer uit het leven halen.

Lees verder Over fierljeppen in zeven sloten tegelijk

Over een uitje dat wat anders liep dan gepland

Beluister deze blog als podcast (kan ook in je Apple Podcast app)

Mijn oplettende volgers (heb ik die?) was het natuurlijk allang opgevallen. Normaal gesproken lanceer ik netjes elke zondagochtend om 10u een nieuwe blog. Een vers nieuw inzicht, een twist, een flard, een idee. De afgelopen weken was het stil. Op zondag 7 april las je over waarom ik niet geloof in verandermanagement. En toen werd het stil. Die blog had ik al eerder geschreven en ingepland. Op 7 april lag ik namelijk op de intensive care in Antwerpen. We hadden een bedrijfsuitje. Een teamweekend. Over onze strategie en hoe we die gingen verwezenlijken. Ik had de vrijdagmiddag nog afgesloten met een energieke ‘En nu jij!’-workshop. En toen gingen we varen! Dat liep wat anders dan gepland.

En zo lag ik vijf dagen op de intensieve zorgafdeling van een ziekenhuis in Antwerpen. Om vervolgens per ambulance naar Nederland getransporteerd te worden om hier nog een week verzorgd te worden in het ziekenhuis. Een heftige periode.

Lees verder Over een uitje dat wat anders liep dan gepland

Over hoe je ze mee krijgt in een verandering

“Verandering is de nieuwe constante.” Ja, dat weten we nou wel. En we moeten wendbaar zijn, dienstbaar en een ‘echte bijdrage’ leveren. Waarde. Een ‘experience’ zelfs! Zeker. HR maakt de transformatie door van ondersteunende stafafdeling naar ‘business partner’. Van processen, formulieren en administratie naar coach, steun en sparringpartner van het management. Te midden van allerlei bewegingen naar zelfsturing, in de war on talent en moet HR zichzelf heruitvinden en een andere positie innemen. Dit vraagt veel van zowel de betrokken HR-medewerkers als van de rest van het personeel.

Vorige week gaf ik een workshop op ons WIN Festival in Lage Vuursche. In het programmaboekje had ik de volgende tekst laten opnemen: ‘Hoe krijg je ze mee? Mensen willen wel veranderen, maar willen niet veranderd worden. Met de komst van zelforganiserende of zelfs zelfsturende teams wordt het steeds lastiger de juiste kant op te veranderen. Wat is de sleutel om mensen in beweging te krijgen?’

Lees verder Over hoe je ze mee krijgt in een verandering

Over waarom ik niet geloof in verandermanagement

“Ik verwachtte dat het veel meer ging over verandermanagement dan over mijn eigen doelen.”, was de feedback die ik kreeg na een workshop. In de aankondiging was beloofd dat ik antwoord zou geven op de vraag wat mensen tegenhoudt om de juiste stappen te zetten. En hoe het dan wel kan. Wat maakt dat we doen wat we doen? “In deze workshop kom je er achter hoe gedrag werkt en hoe je dit kunt beïnvloeden.”, had ik laten noteren. Maar was dat dan wat we hadden gedaan? Had ik dat dan voldoende overgebracht?

Lees verder Over waarom ik niet geloof in verandermanagement

Over niet-bestaande klanken die de muziek maken

Beluister deze blog als podcast (kan ook in je Apple Podcast app)

Vorige week vrijdag was ik bij de voorstelling ‘Boventoon’ van Ruben Hein, in theater De Tuin in Leusden. De laatste try-out, voordat de voorstelling zondag in een uitverkochte Kleine Komedie in Amsterdam in première ging. Een première die goed ontvangen werd. Zoals in de recensie te lezen is, is de voorstelling veel meer dan een muzikaal optreden. Hein vertelt welke ervaringen zijn leven gekleurd hebben. Over wat heeft gemaakt dat hij is wie hij nu is en waar hij nu staat. Na de voorstelling sprak ik Ruben en deelden we ervaringen en inzichten over muziek maken, creativiteit en wat mensen toch een rare dieren zijn.

Lees verder Over niet-bestaande klanken die de muziek maken

Over beheerste besturing aan een ronde tafel

In de besturing van verandering zijn verschillende modellen te hanteren. Ik kende er drie: projectmatig, Agile en vanuit de lijn. In de praktijk vind je meestal een mengvorm hiervan: de hybride vorm. Het is ook helemaal geen goed idee om je organisatiestructuur en processen helemaal in te richten zoals het in een boekje staat. Verandering wordt steeds meer de constante. In veel gevallen is er sprake van continue verandering en is de veranderorganisatie een blijvende entiteit.
Bij WIN helpen wij organisaties verandering te organiseren en helpen we organisaties groeien. Naast projectmatige verandering door middel van de inzet van PMO en Agile methodieken zijn wij ook expert in Projectbeheersing. Een vakgebied dat mij nog relatief onbekend was, maar waar een ontzettend interessante wereld achter schuil gaat.

Lees verder op wijzijnwin.nl.

Lees verder Over beheerste besturing aan een ronde tafel

Over grip op de verandering

Sinds maandag werk ik bij WIN. Een bedrijf dat ik al ken vanaf de oprichting 12 jaar geleden. Na al die jaren flirten zijn we nu officieel een stelletje. Voor sommigen verrassend, voor mij heel logisch.

Net geen anderhalf jaar geleden schreef ik over hoe ik niet mijn nieuwe functie ben. De inleiding zou ik nu letterlijk kunnen herhalen. De conclusie ook. Want de reis is vergelijkbaar. En toch heel anders. Daarom een nieuw verhaal.

Lees verder Over grip op de verandering