Over hoe makkelijk het voor mij is om in de spotlight te staan (en wat jij daar aan hebt)

Beluister deze blog als podcast (kan ook in je Apple Podcast app)

Meer dan vier jaar geleden vertelde ik je over Barry. De bier tappende, plaatjes draaiende, flessen gooiende (en veelal vangende) barman. Barry was jarenlang mijn vriend. Mijn voorbeeld. Wel een beetje mijn idool. Hij deed hoe ik wilde doen. En hoe meer ik hem bestudeerde, hoe meer ik hem werd. Ik vertelde je over hoe ik knalgroene schoenen kocht. Een beetje om te narren. Om een statement te maken. Om te laten zien dat het kan. Een paar weken eerder had ik je al verteld over hoe ik met mijn niet-zakelijke sneakers en jas meer mezelf ben geworden dan ik ooit was geweest en daardoor grotere stappen zette dan ik daarvoor voor mogelijk had gehouden.

Barry was mijn alter-ego die ik misschien nog steeds wel bij me draag. Het alter-ego waar ik het vorige week misschien ook wel over had toen ik stelde dat ik privé nog veel te leren heb als fierljepper, waar het me professioneel best aardig af gaat meestal.

In mijn huidige werkende leven sta ik niet meer achter de bar, maar evenzogoed in de belangstelling. Bij voorkeur op een podium. In the spotlight. Alle ogen op mij gericht. En ook door te schrijven vestig ik de aandacht op me. Schijnt een universele basisangst te zijn: spreken in het openbaar.
Ik krijg daar veel waardering voor. Dat ik dat durf. Dat ik dat kan. Dat ik boeken schrijf. Maar zoals ik al heel vaak heb aangehaald: ik ben geen held.
Sterker nog, dit is het enige wat ik kan.

Lees verder Over hoe makkelijk het voor mij is om in de spotlight te staan (en wat jij daar aan hebt)

Over fierljeppen in zeven sloten tegelijk

Beluister deze blog als podcast (kan ook in je Apple Podcast App)

Vorige week heb ik verteld over hoe ik de afgelopen maanden aan het herstellen ben van een ongeluk en hoe ik daar mee om ben gegaan.
Ik pak mijn herstel vrij extreem aan. Tegen de max. Ik wil altijd tegen de max. En dan ga je er af en toe overheen. En dan heb ik pijn.
Het ongeluk kwam in een periode waarin ik net in het staartje van mijn scheiding zat, en ik was pas net een maand begonnen bij mijn nieuwe werkgever, na een turbulente zoektocht naar een nieuwe invulling van mijn werkzame bestaan. Toen ik me realiseerde dat ik geen zelfstandig ondernemer wil zijn, gooide ik in een keer het roer om en mocht de wereld het weten. Mooi dat ik me zo kwetsbaar opstelde, kreeg ik te horen. Drie weken later had ik een nieuwe baan.

Ik ben een vrij principieel persoon. En zelfs dat is vooral een principe. Ik leef in constante strijd met de waarheid en zoek naar het gelijk tussen verstand en gevoel. Je moet niet in zeven sloten tegelijk lopen, zo luidt het spreekwoord. Maar stilstand is achteruitgang. Niks doen is geen optie. Op de kant van het eerste slootje blijven turen naar het gras aan de overkant maakt je niet gelukkig. Alleen af en toe een teentje in het water dippen is geen stappen zetten. Ik wil stappen zetten. Ik wil verder. Ik wil meer uit het leven halen.

Lees verder Over fierljeppen in zeven sloten tegelijk

Over een uitje dat wat anders liep dan gepland

Beluister deze blog als podcast (kan ook in je Apple Podcast app)

Mijn oplettende volgers (heb ik die?) was het natuurlijk allang opgevallen. Normaal gesproken lanceer ik netjes elke zondagochtend om 10u een nieuwe blog. Een vers nieuw inzicht, een twist, een flard, een idee. De afgelopen weken was het stil. Op zondag 7 april las je over waarom ik niet geloof in verandermanagement. En toen werd het stil. Die blog had ik al eerder geschreven en ingepland. Op 7 april lag ik namelijk op de intensive care in Antwerpen. We hadden een bedrijfsuitje. Een teamweekend. Over onze strategie en hoe we die gingen verwezenlijken. Ik had de vrijdagmiddag nog afgesloten met een energieke ‘En nu jij!’-workshop. En toen gingen we varen! Dat liep wat anders dan gepland.

En zo lag ik vijf dagen op de intensieve zorgafdeling van een ziekenhuis in Antwerpen. Om vervolgens per ambulance naar Nederland getransporteerd te worden om hier nog een week verzorgd te worden in het ziekenhuis. Een heftige periode.

Lees verder Over een uitje dat wat anders liep dan gepland

Over waarom ik niet geloof in verandermanagement

“Ik verwachtte dat het veel meer ging over verandermanagement dan over mijn eigen doelen.”, was de feedback die ik kreeg na een workshop. In de aankondiging was beloofd dat ik antwoord zou geven op de vraag wat mensen tegenhoudt om de juiste stappen te zetten. En hoe het dan wel kan. Wat maakt dat we doen wat we doen? “In deze workshop kom je er achter hoe gedrag werkt en hoe je dit kunt beïnvloeden.”, had ik laten noteren. Maar was dat dan wat we hadden gedaan? Had ik dat dan voldoende overgebracht?

Lees verder Over waarom ik niet geloof in verandermanagement

Over niet-bestaande klanken die de muziek maken

Beluister deze blog als podcast (kan ook in je Apple Podcast app)

Vorige week vrijdag was ik bij de voorstelling ‘Boventoon’ van Ruben Hein, in theater De Tuin in Leusden. De laatste try-out, voordat de voorstelling zondag in een uitverkochte Kleine Komedie in Amsterdam in première ging. Een première die goed ontvangen werd. Zoals in de recensie te lezen is, is de voorstelling veel meer dan een muzikaal optreden. Hein vertelt welke ervaringen zijn leven gekleurd hebben. Over wat heeft gemaakt dat hij is wie hij nu is en waar hij nu staat. Na de voorstelling sprak ik Ruben en deelden we ervaringen en inzichten over muziek maken, creativiteit en wat mensen toch een rare dieren zijn.

Lees verder Over niet-bestaande klanken die de muziek maken

Over beheerste besturing aan een ronde tafel

In de besturing van verandering zijn verschillende modellen te hanteren. Ik kende er drie: projectmatig, Agile en vanuit de lijn. In de praktijk vind je meestal een mengvorm hiervan: de hybride vorm. Het is ook helemaal geen goed idee om je organisatiestructuur en processen helemaal in te richten zoals het in een boekje staat. Verandering wordt steeds meer de constante. In veel gevallen is er sprake van continue verandering en is de veranderorganisatie een blijvende entiteit.
Bij WIN helpen wij organisaties verandering te organiseren en helpen we organisaties groeien. Naast projectmatige verandering door middel van de inzet van PMO en Agile methodieken zijn wij ook expert in Projectbeheersing. Een vakgebied dat mij nog relatief onbekend was, maar waar een ontzettend interessante wereld achter schuil gaat.

Lees verder Over beheerste besturing aan een ronde tafel

Over grip op de verandering

Sinds maandag werk ik bij WIN. Een bedrijf dat ik al ken vanaf de oprichting 12 jaar geleden. Na al die jaren flirten zijn we nu officieel een stelletje. Voor sommigen verrassend, voor mij heel logisch.

Net geen anderhalf jaar geleden schreef ik over hoe ik niet mijn nieuwe functie ben. De inleiding zou ik nu letterlijk kunnen herhalen. De conclusie ook. Want de reis is vergelijkbaar. En toch heel anders. Daarom een nieuw verhaal.

Lees verder Over grip op de verandering

Over een blog die je toch al ging lezen

Beluister deze blog als podcast (ook te vinden in je Apple Podcast app)

Alles wat je doet is een gevolg van de optelsom van alles wat je tot nu toe hebt ervaren. Je reageert op de impulsen vanuit je omgeving op basis van je programmering. Je brein praat recht wat je doet en laat je denken dat het jouw keuze was. Maar liefst 95% van je gedrag is onbewust, je hebt zo’n 60.000 gedachten per dag, gelukkig doe je de meeste dingen op de automatische piloot. Heeft het dan zin om zelfhulpboeken te lezen, voornemens te hebben, trainingen te volgen en blogs te lezen? Lees verder!?

Lees verder Over een blog die je toch al ging lezen

Over wat ik van jou verwacht

Deze post is ook te beluisteren via iTunes of SoundCloud. Voor als je liever achterover wil leunen terwijl ik ‘m je voorlees.

Mensen die maar wat doen. Wat ze gisteren deden. Wat de rest doet. Wat ze altijd hebben gedaan. Daar kan ik niet tegen. Begrijp me goed, er is niks mis met gisteren, met best practices en met herhaling. Sterker nog, het is een heel goed idee om dingen die goed gaan zo te laten. Maar de sleur van de middelmaat verpest zoveel. Zoveel potentieel blijft onbenut. Zoveel dingen gaan verkeerd. Zoveel levensvreugde spoelt door de goot.

Ik kan daar zo slecht tegen. Ik verzet me daartegen. Mijn werkende leven is praktisch volledig gericht op de strijd tegen de waanzin. Tegen het tegenwerken. Tegen de middelmaat.

Lees verder Over wat ik van jou verwacht

Over de goeie kant op veranderen

Organisatieverandering wordt steeds meer organisch. Steeds minder grote strategische veranderingen, steeds meer continue wendbaarheid. In mijn relaas over mijn haat-/liefdeverhouding met Agile twee en een halve week geleden legde ik al uit dat het mij er niet om gaat dat het juiste boekje gevolgd wordt, maar dat er op de juiste manier samengewerkt wordt. 

Maar ook dat is niet genoeg. Want wat nou als je heel gezellig samen de verkeerde kant op loopt?

Lees verder Over de goeie kant op veranderen