Over wat het afnemende calvinisme voor jouw ontwikkeling betekent

Na een uur vertraging kwam ons wit/oranje vliegtuig met een schok in beweging vorige week donderdag op London Stansted. Een vlucht van 38 minuten voor de boeg na drie dagen Cambridge. Op naar Schiphol. De cabin crew ging ons safety instructions geven. Bij gebrek aan televisieschermen op onze budget flight, legden de stewardessen in het gangpad ouderwets uit waar de emergency exits zich bevonden, hoe het life vest werkt (inclusief hoe je ‘m inflate door op het tuutje te blazen) en dat bij het wegvallen van de cabin pressure er oxygen masks uit het plafond komen. Deze dien je eerst bij jezelf op te doen en pas daarna bij eventuele kinderen.

Dit deed me denken aan de opening van de derde show van Acda en De Munnik: ‘Deel 3: It’s only cabaret but I like it’ uit 2000. Het derde en uiteraard laatste deel uit een trilogie. Van de drie shows maakten zij een compilatieshow onder de toepasselijke naam ‘Trilogie’. Daarbij gaven ze ook een 5-CD box uit met de drie volledige shows. Zowel Deel 3 als Trilogie zag ik in Carré.
Deel 3 opent met Paul als flight speaker. Hij legt uit dat er bij het wegvallen van de cabinedruk zuurstofmaskers uit het plafond zullen komen en je eerst zelf een masker over je gezicht moet doen, daarna pas bij je kind. En hij vult aan: “Mocht u twee kleine kinderen bij u hebben, beslis dan nu alvast welke u het dierbaarst is”.

Ondanks dat je als ouder altijd je kind zult willen redden, is het noodzakelijk eerst voor je zelf te zorgen, juist zodat je ook voor je kinderen kunt zorgen. Een vorm van egoïsme die juist goed is.

Zo is het ook met het stellen en bereiken van doelen. Omdat je pas echt succesvol bent als je je eigen rol speelt. En je ook voor je omgeving van meer waarde bent als je je ontwikkelt. Daarbij bied je ook je collega’s de ruimte hun rol te pakken en hun werk te doen. Als jij zo egoïstisch en arrogant durft te zijn alleen het voor jou leuke deel te kiezen.

Een collega attendeerde mij gisteren op een artikel in het NRC over wankelmoed als nieuwe deugd. Schrijfster Désanne van Brederode zet uiteen dat iedereen echtheid van de ander verlangt, maar zelf zorgvuldig het opgebouwde ‘merk’ bewaakt. Een ongelijk toegeven, ontroering toegeven, emotioneel zijn, dat kan allemaal niet. Wie echter zijn masker laat vallen en zichzelf kwetsbaar opstelt kan weer een echt gesprek hebben. Dat zet dingen in beweging. Haalt de status quo onderuit.

Vandaag werd ik in een artikel in Intermediair naar een ouder artikel verwezen over het stereotype ‘workaholic’. Journalist Fleur de Bruijn vraagt zich af waarom iemand die van zijn of haar werk houdt, meteen het negatieve label ‘werkverslaafde’ opgespeld krijgt. Terwijl zij gewoon veel voldoening uit haar werk haalt en er daarom veel tijd aan besteedt. Ze doet een mini-enquête onder haar vrienden en familie met de vraag ‘ben ik een workaholic?’. Door het stellen van de vraag krijgt ze interessante antwoorden terug.
Het ‘typisch Nederlandse‘ calvinisme neemt af in populariteit, schrijft Fleur. Het tonen van kwetsbaarheid, het vieren van succes, het mag tegenwoordig. En dus voor jezelf kiezen.

Vanuit het calvinisme zijn discipline en gezagsgetrouwheid ook kernwaarden. Bewegingen als Nieuworganiseren.nu zijn duidelijke symptomen dat we meer dingen willen doen zoals we ze willen doen in plaats van hoe ze zijn afgesproken. Van initiatiefnemer Ben Kuiken las ik het boek ‘Fuck de regels‘. Een mooi pleidooi voor minder regels en meer nadenken. De wetgever doet pogingen om het allemaal in de hand te houden, maar wordt voorbij gelopen door de transformatie die plaatsvindt en organisaties beïnvloedt.

In haar recente artikel schrijft Fleur over het stapelen van banen. En dat mensen dit niet doen omdat ze te weinig geld hebben, maar omdat ze het gewoon graag willen. Zichzelf ontplooien in meerdere rollen. De arbeidsmarkt verandert. Nederland verandert. Je mag gewoon mee doen.

Fleur kiest er in haar artikel voor morgen naar het strand te gaan. Ze kiest voor zichzelf. Kan gewoon.

Groeten,

Frank

4 gedachtes over “Over wat het afnemende calvinisme voor jouw ontwikkeling betekent

  1. Interessante waarneming. Ik had er nog niet zo over nagedacht, maar zie dit inderdaad terug om mij heen. Moet er zelf nog wat aan wennen, haha.

    Groetjes, Tessa

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.