Over geluk, stappenplannen en lol trappen

Vandaag heb ik ‘de Geluksprofessor’ van Patrick van Hees gelezen. Vanmorgen begonnen. Vanmiddag uit. Ik kan me niet herinneren eerder een boek in een dag uitgelezen te hebben. Top. Wijze lessen. Onderhoudend verhaal. Herkenbare situaties en levensvragen, ondanks dat de hoofdpersoon al een paar jaar verder onderweg is. 

Het hele boek moet je echt zelf lezen, ik pik er nu maar even een klein deel uit. En of het nou echt uit het boek komt of dat ik dit er zelf van heb gemaakt laat ik ook even in het midden. 

We zijn allemaal ontzettend druk met presteren, doelen stellen en bereiken, status, geld… ‘Persoonlijke ontwikkeling’ staat ook op die lijst, maar alleen maar om toekomstige doelen te bereiken. 
De hoofdpersoon in het boek (het is een roman) komt er op een bepaald moment achter dat hij jarenlang keihard geleefd heeft, maar niets heeft bereikt. Zijn wereld stort in als een promotie aan hem voorbij gaat, zijn bedpartner hem laat staan en hij zelfs in zijn vak, zijn professie, zijn kunst op zijn retour blijkt. Hij vlucht en besluit een studie te maken van het fenomeen ‘geluk’. 
Uiteraard komt hij erachter dat geluk niet bestaat uit geld, status, een Porsche en een maatpak. Dat succes niet hetzelfde is als geluk. Uiteindelijk heeft hij een boek geschreven, ondersteund door een model: The Road To Happiness. 
Ik heb veel geschreven over persoonlijke ontwikkeling. Heb al mijn inzichten zelfs gebundeld in iets wat steeds meer op een boek begint te lijken. Wat ik daar nog eens extra aan toe wil voegen is het volgende:

Het gaat niet over jouw ontwikkeling. Het gaat over jou. En het gaat niet over je doelen, maar over je leven. Het gaat er niet om dat je straks wat leuks doet, maar over dat je altijd wat leuks doet. En verder komt. Progressie boekt. Maar je doelen zijn ook belangrijk. Iets om naar uit te zien. Iets om naar toe te leven. Iets om voor te werken misschien. En soms om te waarderen waarom je doet wat je nu doet.
Ik heb een tijdje op LinkedIn de kop ‘Mooie dingen bij Ordina’ gevoerd. Daar werd ik ontzettend veel op aangesproken. Voor mij is ‘mooie dingen doen’ zowel het doen van leuke dingen voor mezelf als het neerzetten van mooie dingen voor de organisatie, een project en de medewerkers. Inclusief de ontwikkeling, nee, het welzijn van die medewerkers.
Dat is waar het bij mij om draait. Het heeft me even gekost om dat zo bij elkaar in een zin te kunnen vatten, maar dat brengt mij vanuit werkend perspectief, geluk. 
In mijn ‘boek’, dat uiteraard is opgezet als stappenplan, heb ik een basisregel: stap 0. Die stap schrijft voor dat je vooral plezier moet hebben in wat je doet.
Maar wat dat plezier is, dat is natuurlijk niet gemakkelijk op te schrijven. Plezier leidt tot geluk, maar wat maakt jou nou echt gelukkig? 
Ik kwam een zelfhulpboek tegen met op de kaft ‘in 20 dagen weten wat je wilt!’. Leuk idee. Verkoopt vast goed, dat boek. Maar als het al zou lukken, dan is het nog maar de vraag wat je dan op dat moment weet, en voor hoe lang je daar dan wat aan hebt. Je hebt namelijk zowel korte termijn als lange termijn doelen nodig. De eerste om vooruitgang te boeken, successen te halen. Maar ook als proeftuin om te ontdekken of je wel op het juiste spoor zit. De lange termijn doelen heb je nodig om altijd een doel te hebben, ook als je je korte termijn doelen hebt bereikt. Ondertussen stel je je doelen bij en stel je weer nieuwe doelen vast voor de lange termijn. Vergeet niet onderweg lol te trappen. Je leeft vandaag.
Die doelen zijn niet zo simpel als ‘Projectmanager worden’ of ‘een eigen bedrijf hebben’. Kan allemaal wel, maar als dat jouw definitie van geluk is, moet je toch echt nog even 20 dagen doorfilosoferen. 

Weer wat geleerd vandaag. Hebben jullie het boek al besteld?

Groeten,

Frank

2 gedachtes over “Over geluk, stappenplannen en lol trappen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.